Dodanie dwufazowej, prandialnej lub podstawowej insuliny do terapii doustnej w cukrzycy typu 2 ad

Rekrutacja odbyła się w 58 centrach klinicznych w Irlandii i Wielkiej Brytanii. Wszyscy pacjenci mieli nieoptymalną kontrolę glikemii (stężenie hemoglobiny glikowanej 7,0 do 10,0%) podczas przyjmowania maksymalnie tolerowanych dawek metforminy i pochodnej sulfonylomocznika przez co najmniej 4 miesiące (lub jednego czynnika, jeśli inny nie był tolerowany) i miały wskaźnik masy ciała ( waga w kilogramach podzielona przez kwadrat wysokości w metrach) 40,0 lub mniej. Kryteriami wyłączającymi były: historia leczenia tiazolidynodionem lub potrójne doustne leczenie przeciwcukrzycowe w ciągu ostatnich 6 miesięcy, retinopatia zagrażająca wzrokowi, stężenie kreatyniny w osoczu 1,47 mg na decylitr (130 .mol na litr) lub więcej, choroba serca (historia niestabilnej dławicy piersiowej) lub zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 6 miesięcy lub zastoinowa niewydolność serca w New York Heart Association w klasie III, IV), choroba wątroby lub poziom aminotransferazy alaninowej co najmniej dwa razy wyżej niż górna granica prawidłowego zakresu, nieświadomość hipoglikemii lub nawracających hipoglikemia, przewidywane zmiany w jednoczesnym przyjmowaniu leków wpływających na regulację glukozy, niekontrolowane nadciśnienie (ciśnienie skurczowe> 180 mm Hg lub ciśnienie rozkurczowe .105 mm Hg) oraz prawdopodobieństwo ciąży. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę i potwierdzili gotowość do wstrzyknięcia insuliny oraz wykonywania samodzielnej kontroli glukozy. Protokół został zatwierdzony przez lokalne i krajowe instytucje odpowiedzialne za etykę i regulacje i został wdrożony zgodnie z wytycznymi Deklaracji Helsińskiej i Dobrej Praktyki Klinicznej. Czytaj dalej Dodanie dwufazowej, prandialnej lub podstawowej insuliny do terapii doustnej w cukrzycy typu 2 ad