Dodanie dwufazowej, prandialnej lub podstawowej insuliny do terapii doustnej w cukrzycy typu 2 cd

Dla każdej wizyty i kontaktu telefonicznego, pacjenci byli proszeni o wykonanie z wyprzedzeniem trzech profili glukozy kapilarnej (Medisense Optium, Abbott) otrzymanych przed śniadaniem i przed wieczornym posiłkiem dla pacjentów w grupach dwufazowych i podstawowych oraz przed posiłkami i 2 godziny po posiłkach oraz w pora snu w grupie prandialnej. Stosując te odczyty glukozy i zgłaszaną przez siebie hipoglikemię, system zarządzania próbami zasugerował zmiany dawek insuliny, mające na celu wartości przed posiłkami 72 do 99 mg na decylitr (4,0 do 5,5 mmol na litr) i wartości 2 godziny po posiłkach 90 do 126 mg na decylitr (5,0 do 7,0 mmol na litr). Zalecono poranną dawkę podstawową, gdy odczyty glukozy były przed śniadaniem, ale nie przed wieczornym posiłkiem, a kiedy nocna hipoglikemia ograniczała dawki przed snem (szczegółowe informacje znajdują się w Tabeli dodatku dodatkowego, dostępnej wraz z pełnym tekstem tego artykuł na www.nejm.org). Badacze i pacjenci zostali zachęceni do zmiany zalecanych dawek insuliny, jeśli taka zmiana została uznana za odpowiednią, oraz do zmiany dawek między wizytami, jeśli to konieczne. Hipoglikemię zaklasyfikowano jako stopień 1, jeśli pacjent miał objawy z samodzielnie zmierzonym poziomem glukozy we krwi włośniczkowej 56 mg na decylitr (3,1 mmol na litr) lub więcej, stopień 2 (podrzędny), jeśli pacjent miał objawy z samodzielnie zmierzoną glukozą włośniczkową poziom mniejszy niż 56 mg na decylitr lub stopień 3 (większy), jeśli wymagana była pomoc strony trzeciej. Czytaj dalej Dodanie dwufazowej, prandialnej lub podstawowej insuliny do terapii doustnej w cukrzycy typu 2 cd