Wczesne rozpoznawanie raka wątrobowokomórkowego w oparciu o zmienione profile alfa-fetoproteiny cd

Po przemyciu solą fizjologiczną buforowaną Tween 20-TRIS, membrany pozostawiono do reagowania z kozimi przeciwciałami IgG skierowanymi przeciw peroksydazie chrzanowej przez 30 minut w 37 ° C. Membrany ponownie przemyto, a prążki alfa-fetoproteiny wizualizowano metodą Tetrazolium Taketa22. Ryc. 1. Reprezentatywne wzorce prążków alfa-fetoproteinowych rozdzielonych przez elektroforezę z udziałem Lectin-Affinity w surowicy pacjenta z marskością wątroby, który chorował na raka wątrobowokomórkowego i surowicę tego, który nie chorował. LCA-A oznacza elektroforezę w żelu agarozowym zawierającym agulutyninę A w bakterii L. culinaris i elektroforezę E-PHA w żelu agarozowym zawierającą erytroaglutynującą fitohemaglutyninę. Ścieżki i 3 pokazują prążki w surowicy pacjenta z marskością. Ścieżki 2 i 4 pokazują prążki w surowicy pacjenta z marskością i rakiem wątrobowokomórkowym. Zera oznaczają punkt początkowy migracji.
Intensywności pasm alfa-fetoproteiny określono ilościowo za pomocą densytometrii. Z tak określonych intensywności obliczono procentową dystrybucję alfa-fetoproteiny. Wyniki dla poszczególnych prążków wyrażono jako wartości procentowe intensywności całkowitego wiązania alfa-fetoproteiny z każdą lektyną. Przy zastosowaniu systemu numeracji elektroforetycznej zaproponowanego przez Taketa i wsp., 23 główne pasma alfa-fetoproteiny zostały ponumerowane kolejno z anody, a numery pasm zostały dodane do liter początkowych użytych lektyn: na przykład alfa-fetoproteina L1, L2 i L3 dla aglutyniny A L. culinaris i alfa-fetoproteiny P1, P2, P3, P4 i P5 dla erytroaglutynującej fitohemaglutyniny. Pasma alfa-fetoproteiny w surowicy przedstawiono na rycinie 1. Wśród pacjentów z alfa-fetoproteiną P4 + P5 około 70 procent miało dyskretne prążki dla P4 i P5; u pozostałych pacjentów te dwa prążki nie zostały całkowicie rozdzielone. Chociaż w tym badaniu nie wykryto alfa-fetoproteiny L2 i alfa-fetoproteiny P1 i P3, alfa-fetoproteina L2 i alfa-fetoproteina P1 są typowo obecne u pacjentów, którzy mają wątrobowate guzy wytwarzające alfa-fetoproteiny, a alfa-fetoproteina P3 jest często u pacjentów z piorunującym zapaleniem wątroby24. Różnice w wartościach dla alfa-fetoproteiny L3 i alfa-fetoproteiny P4 + P5 u tych samych osobników były mniejsze niż 8% 25.
Analiza statystyczna
Wszystkie wyniki wyrażono jako średnie . SD. Analizy statystyczne przeprowadzono za pomocą testu t-Studenta i testu chi-kwadrat. Wszystkie wartości P były dwustronne, a wartości P mniejsze niż 0,05 uważano za wskazujące na istotność statystyczną.
Wyniki
Kliniczne cechy raka wątrobowokomórkowego wykryte za pomocą technik obrazowania
Tabela 2. Tabela 2. Cechy kliniczne raków wątrobowokomórkowych u 33 pacjentów z marskością w momencie wykrycia nowotworu. Kliniczne cechy raka wątrobowokomórkowego u 33 pacjentów po pierwszym wykryciu ultrasonograficznym lub tomografii komputerowej przedstawiono w Tabeli 2. Dwudziestu dziewięciu pacjentów (88 procent) miało guzy jednogłosowe, a reszta miała wieloogniskowe nowotwory. Nowotwory miały 3 cm lub mniej średnicy u 21 (72 procent) z 29 pacjentów z guzami jednokostnymi, podobnie jak 7 z 9 guzów u 4 pacjentów z guzami wieloogniskowymi.
Porównanie stężeń alfa-fetoproteiny w surowicy u pacjentów z marskością wątroby z rakiem wątrobowokomórkowym i bez niego
Stężenie alfa-fetoproteiny w surowicy mieściło się w zakresie od 30 do 460 ng na mililitr (mediana, 72) na linii podstawowej u 32 pacjentów z marskością wątroby, którzy byli obserwowani przez co najmniej dwa lata, ale u których nie rozwinął się rak wątrobowokomórkowy
[przypisy: praca dla lekarza warszawa, implanty kielce, lekarstwo w zebie przed plombowaniem ]